Anderhalve week na de schitterende overwinning op het eerste elftal(!!) van HZ’75, het schijnt dat die 75 staat voor het aantal inwoners van dit dorp (waarvan 50 inwoners boven de 65 jaar) moest Dubbeldam weer met beiden beentjes op de grond zien te komen want de euforie was groot.

Het schijnt zelfs dat Armando een tattoo van de datum en de uitslag van deze wedstrijd heeft gezet. “Dit maak ik waarschijnlijk nooit meer mee, spelen tegen een eerste elftal op het hoofdveld” Aldus ArieMundo. “Mijn vader was ook zeer trots op me. Die heeft mij in de f-jes al verteld dat ik nooit op het hoofdveld tegen een eerste elftal zou spelen, nou dit zal hem leren! “ vertelt Arie strijdlustig als altijd. Ook broertje L was erg trots. “Hij heeft hier keihard voor gewerkt. Dag in dag uit met mij de sportschool in heeft tot dit succes geleid. Ja ik ben een trotse broer”Aldus L die niet met zijn hele naam wil worden genoemd voor pure schaamte. 

Maar vandaag moest er weer gewoon gespeeld worden op veld 12. Net voor afslag N3 ligt nog een veld waar je zelfs je hond nog van afschopte en waar Dubbeldam ook alleen hun vierde elftal laat spelen. De tegenstander van vandaag TPO heeft daar ook wel enige ervaring mee want ze kwamen met 3 trekkers en een huifkar de Schenkeldijk op. Daardoor heeft het ook iets langer geduurd voor zij veld 12 konden vinden en begon de wedstrijd dan ook iets later. Er waren wat personele problemen door onder andere een afzegging van Pjotr die ziek was en nog wat andere afzeggingen op het laatste moment. Gelukkig waren er gastspelers die bereid waren het vierde te helpen in strijd naar europees voetbal. Zo deden Robert en Tak mee en was ook Gerard Joling alias Axel bereid hun beste beentje voort te zetten. 

In de kleedkamer was iedereen rond half 12 (12:00 spelen) verzameld om de eigenlijk net iets te kleine shirtjes (Zeker voor de gastspelers)  aan te trekken. Alleen Sandor2 alias Ralphje van Andel was weer eens fashionable late zoals schijnbaar iedere wedstrijd. Dit alles om te voorkomen om in de basis te moeten starten. Helaas voor Ralph was dit plan niet waterdicht en moest hij in de basis starten. De teleurstelling droop van zijn gezicht af. Zelden iemand zo sip zien kijken bij het krijgen van een basisplaats. 

Er werd gestart in de volgende basisopstelling: 

PapaTom in de goal, in de verdediging Joost, Takkie, MightyMike en Adje op het middenveld dus TegenzinRalphie, Axel, Mitchell S en Frank en in de spits MMABoy en Robert. 

Zoals u kunt zien is deze wedstrijd puur voor de sier, want met deze basis 11 kan het eigenlijk niet misgaan. Helaas had de scheidsrechter zich ook last minute afgemeld en was er echt niemand die wilde fluiten en besloot Rooie Mitchie de fluit in de mond te nemen (een proces waar hij volgens sommige enige ervaring mee heeft)  om zijn team te helpen. Pure klasse. 

De wedstrijd begon zoals een ieder vooraf had verwacht. Dubbeldam had het meeste balbezit en liet de bal vrij aardig lopen en de mannen van TPO waren vooral aan het tegenhouden en met name een speler was vooral bezig met janken. Heel veel. Heel veel janken. Een verwijzing naar de GVR was snel gemaakt. Hij was vrij lang. De GVJ. De Grote Vallende Jankerd. Hij kon wel aardig voetballen ten opzichte van de andere. Al zegt dat misschien ook meer over de “voetballers”om hem heen. Bij ieder contact wist de GVJ wel een schreeuw of een duitse fopduik te produceren. Gelukkig maakte wij via Robert vrij snel de 1-0. Een mooie aanval eindigde bij Robert die als een echte spits de bal heerlijk met links in de verre hoek wist te krullen. 

Er kwamen nog een aantal kansen via Robert, Ralph en Boy maar helaas mocht het niet zo zijn. Verder werd er best leuk gespeeld en probeerde Dubbeldam 4 wel te voetballen maar was het ook heel vaak net niet. Maar echt in gevaar kwamen wij nooit. Een paar uitvalletjes , meestal ingeleid door ons eigen balverlies, wisten Tom niet te verschalken. Joost en Kevin hadden als backs ook weinig problemen. Al moest Adje wel wennen aan de linksback positie want extreem rechts is wel hoe je Kevin als voetballer kan betitelen. Op links is die dan ook als een kameel in de Noordzee. Niet echt op zijn plaats maar hield zich desondanks prima staande. 

In de rust werden er een aantal wissels doorgevoerd. Ralph zat er helemaal doorheen. Zowel mentaal als conditioneel. Die basisplek is hem duur komen te staan en de tweede helft stond de spelmaker dus langs de kant met een vlag in zijn hand. Opzich een prima keus. Thijn en Valentijn vervingen Frank en Joost. Er werd nog wat gepraat over de eerste helft en Armando was vooral bezig zijn shirt over zijn veel te smerig bruine gestel heen te wurmen. Al met al een bewogen rust. 

In de tweede helft had ook TPO gewisseld want de trainer, die met blok en coachjas langs de kant zich al een aantal keer compleet belachelijk had gemaakt, een aantal wissels doorgevoerd. De 2 bonkige spitsen werden vervangen door 2 snelle fitte jongens. Niet echt goed nieuws dus. Ook de GJR stond er nog in. Het was duidelijk merkbaar dat TPO had gewisseld want Dubbeldam had het moeilijker en moest meer en meer verdedigen. Thijn had zich opgeofferd om de GJR te volgen en hem het leven zuur te maken. Thijs die honderd meter in 6 seconde kan lopen maar soms wel wat ruzie heeft met dat rollende object kon zich daar prima in vinden en vervulde deze rol met verve. De GJR is de tweede helft onzichtbaar geweest. 

Linksback Valentijn kan ook terugkijken op een prima invalbeurt. Een aantal mooie intercepties en fraaie rushes langs de zijlijn had hij voor het publiek in petto. De handen gingen regelmatig op elkaar voor de sierlijke linksback. Eenzame klasse zoals hij over het veld dartelt als een vrolijk hertje. De wedstijd liep een beetje gestaag door en had een kwaliteitsinjectie nodig. Juist lezers, het was tijd. Tijd voor Arie. The Man, The Myth, The Arie-Mundo! Niemand kan een wedstrijd beter doen kantelen dan deze superster. Souplesse koppelen aan kwaliteit en inzicht zo kan je Armando in een notedop samenvatten. De tegenstanders begonnen ook al zenuwachtig te fluisteren.”Als hij maar niet… was een veelgehoorde zin gedurende Arie’s entree. De angst was groot. Heel groot. En zoals altijd werd Arie onder groot gejuich ontvangen. Veld 12 leek voor heel even een kolkend Bernabeu. En Arie leek heel even Ronaldo. Of iemand die Ronaldo heeft opgegeten. Hoe dan ook er stond iets te gebeuren. 

De wedstrijd kreeg direct een oppepper bij de komst van Arie. We kregen weer grip op de wedstrijd en er ontstonden weer kansen. Vaak ingeleid door weergaloze acties van Arie. Arie. De man die niet te stoppen lijkt. Hj heeft het op zijn heupen. Niet alleen in het veld. Ook met ingooien onderscheidt hij zich. Zijn welgetrainde bovenarmen gooien de ballen het veld in als een doorgewinterde oostblokker die aan de prozac zit. Pure klasse zoals hij de bal de 16 inslingerd. De 2-0 komt ook eigenlijk door Arie. Hij hield 2/3/4/5 man bezig en de bal kwam voor de voeten van Boy die niet langer nadenkt en de bal met zijn punt net voor de uitkomende keeper weet weg te punteren. De verdediger probeert nog wat maar is niet snel genoeg om de afgemeten val van MMABoy te keren. 2-0. De ban is gebroken. Wat een wissel. Wat een klasse. De scheids floot niet veel later af. 

Al met al een prima partij voetbal. Voorin kansen gehad op het middenveld geknokt als leeuwen en achterin had MightyMike de touwtjes in handen en stond de defensie als de Berlijnse muur in betere tijden. Keurige driepunter dus. In de kleedkamer werd er nog nagepraat over de wedstrijd. Maar vooral over de heldenrol van Arie natuurlijk. Breakdancend in het midden van de kleedkamer werd hij bejubeld door de rest. Er heerste een gevoel van onsterfelijkheid  na deze masterclass. Genieten met grote G. Maar dit alles door Arie met grote A! 

Tot volgende keer! 

Dubbeldam 4